Zawsze uważałem się za osobę, która ma dość poukładane życie. Praca od dziewiątej do siedemnastej, kredyt na mieszkanie, w weekendy basen i książka. Jednak czasem człowiek potrzebuje czegoś, co wyrwie go z tej codziennej monotonii. Dla mnie takim czymś okazały się wieczory z grami online. Nie chodziło o wielkie pieniądze, przynajmniej na po…

Read more

I’ve never been the type to chase jackpots or believe in “”hot streaks.”” I’m a high school history teacher, forty-two years old, and my idea of a wild Friday night involves a documentary about the Roman Empire and a cup of chamomile tea. So when my younger brother, Mark, called me last autumn and said he’d booked us a weekend in a rented cabin…

Read more

İnsanlar adətən məni tanıyanda düşünürlər ki, bütün günü rəqəmlərlə, hesabatlarla keçirən bir mühasib necə ola bilər ki, axşamlar tamam başqa dünyaya qapı açsın. Doğrusu, mənim də əvvəllər belə bir sualım var idi. Necə ola bilər ki, gündüz balans cədvəlləri ilə məşğul olan beynim, axşam saat on birdə fərqli bir həyəcanın içinə düşsün? Cavab s…

Read more

Zawsze byłem typem człowieka, który planuje wszystko z dokładnością do minuty. Praca w korporacji, grafik napięty jak struna, a w domu lista zadań na kartce przyklejonej do lodówki. Kiedy więc kolega z zespołu zaczął opowiadać o swoich wieczorach spędzanych przy automatach online, patrzyłem na niego z mieszaniną ciekawości i politowania. Marn…

Read more

Знаете, я никогда не относил себя к азартным людям. Скорее наоборот — всегда считал, что деньги любят тишину и стабильность. Работаю инженером-проектировщиком уже лет восемь, и мой день расписан по минутам: чертежи, сметы, согласования, вечером — ужин с женой и сериал. Но прошлой осенью случилась история, которая заставила меня по-друго…

Read more

Pēdējā gada laikā mans viedtālrunis ir kļuvis par logu uz citu pasauli. Ne tāpēc, ka es būtu kļuvis par sociālo tīklu vergu, nē. Tas ir tāpēc, ka esmu atradis veidu, kā pēc garām darba dienām atslēgties no realitātes, neizejot no mājām. Mans darbs ir saistīts ar loģiku, skaitļiem un precizitāti. Es strādāju grāmatvedībā, un mana ikdien…

Read more

Mans darbs ir saistīts ar radošumu, bet ikdiena mēdz būt vienmuļa. Pagājušā gada novembrī, kad aiz loga jau bija drēgns un pelēks laiks, es sāku meklēt veidu, kā vakaros atslēgties no darba domām. Nekādas lielas azartspēles mani nekad nebija saistījušas, drīzāk tas bija vienkārši zinātkāres jautājums. Kādu vakaru, pārlūkojot internetu, uzgāj…

Read more

Aznap este, amikor a városi lakásom ablakán kinézve láttam, hogy az eső függönyként hull alá, eldöntöttem, hogy nem mozdulok ki. A héten túl sok túlórát nyomtam a logisztikai cégnél, ahol dolgozom, és a testem minden porcikája azt kívánta, hogy végre valami mással foglalkozzak, mint a szállítólevelek és a raktárkészletek. A telefonom…

Read more

Коли за вікном сіє дрібний дощ, а робочі дедлайни переносять на наступний тиждень, хочеться чогось, що виб’є з рутини. У мене так буває щовесни — організм вимагає адреналіну, а не просто кави й серіалів. Саме в такий період, десь у квітні, я натрапив на крипто казино україна. Не те щоб я шукав саме це. Просто в чаті приятелів хтось скинув скрін з…

Read more

Mam na imię Katarzyna, jestem po czterdziestce, mam dwóch synów w wieku gimnazjalnym i pracuję w korporacji. Brzmi banalnie? Pewnie tak. Ale to właśnie ta korporacyjna rutyna, wieczne terminy i zero miejsca na spontaniczność doprowadziły mnie do czegoś, co totalnie zmieniło moje podejście do wolnego czasu. Chodzi o moją małą, wieczorną ucieczkę.

Read more

Pirmā reize, kad es sapratu, ka azartspēles nav tikai par naudu, bija tieši pirms gada. Sēdēju virtuvē, dzēru atdzisušu kafiju un mēģināju saprast, kāpēc mana dzīve ir tik pelēka. Strādāju par grāmatvedi, visu dienu skatījos uz cipariem, vakaros sēdēju pie seriāliem un nedēļas nogalēs braucu pie mammas uz laukiem. Nekas slikts, bet nekas arī tā…

Read more

Всё началось в прошлом ноябре, когда я сидела на больничном с температурой и отчаянно скучала. Телевизор надоел, сериалы закончились, а листать ленту со свадебными платьями, на которые у меня нет ни жениха, ни бюджета, было тоскливо. И тут я наткнулась на яркую рекламу, где улыбающийся парень с разбегу нырял в бассейн с золотыми монетами. Глупо, н…

Read more

Péntek este volt, szakadt az eső, és a tanár úr, vagyis én, az emeleti lakásomban ültem egy csésze teával. Az utóbbi időben valahogy minden rohanás volt, a diákok, a javítások, a szülői értekezletek, és azt vettem észre, hogy már hetek óta nem csináltam semmi olyat, ami kizárólag rólam szólt. A feleségem a barátnőinél volt vidéken, a…

Read more

Работаю курьером в доставке еды. Смена заканчивается в десять, но сегодня всё пошло наперекосяк: дождь зарядил с обеда, заказы сыпались один за другим, а под конец я влип в такую пробку, что хоть вой. Сижу в машине, по стеклу барабанит, дворники работают как заведённые, а вокруг — сплошной красный свет фонарей. Настроение на нуле, телефон в…

Read more

Deszcz za oknem bębnił w parapet. Siedziałem w fotelu, przewijając Instagram bez żadnego celu. Typowy czwartek, zero energii, a przede mną jeszcze dwa długie dni pracy. Miałem już zamknąć telefon, kiedy wpadła mi reklama promująca jakieś wirtualne kasyno. Zwykle przelatywałem obok takich rzeczy palcem, ale tym razem coś mnie tknęło. Może dl…

Read more

Həmin gün işdən çox yorğun qayıtmışdım. Şəhərin səs-küyü, metronun təpərsi, bütün günü kompüter ekranına baxmaq… beynim dumanlanmışdı. Evə çatanda həmişəki kimi divana uzandım və telefonu əlimə aldım. Heç bir xüsusi planım yoxdu. Nə serial həvəsi, nə dostlarla görüşmək enerjisi. Sadəcə gözlərimi telefon ekranına zilləyib sosial şəbəkə…

Read more

Oturub işdən çıxanda beynimdə ancaq bir fikir var idi: bu gün evə gedib yatacağam. Həftə boyu yorucu iş, səhərlər erkən qalxmaq, axşamlar tərs müştərilər… Amma taleyin işinə bax ki, həmin axşam yatmamaq qərarı verdim. Dostum bir link göndərdi, yazdı: “”Bax, maraqlı oyun var, sına.”” Mən əvvəlcə fikir vermədim, amma sonra telefonu əlimə…

Read more

Let me set the scene. I’m a delivery driver, and Tuesday was a total washout. Torrential rain meant no one wanted to leave their house, so my phone stayed quiet. I was stuck in my tiny apartment, watching the window streak with water, and boredom hit me like a brick. I’d already scrolled through every social media app twice. Then an ad popped up…

Read more

Nie jestem hazardzistą. No dobra, może trochę nim jestem, ale tylko wtedy, gdy mam dobry humor i nie żal mi stracić pięćdziesięciu złotych. Pracuję jako grafik, więc siedzę w domu, czasem nocami, bo klient z Japonii akurat wysyła poprawki. Wtedy wszystko się przesuwa, a ja zostaję z kubkiem kawy, komputerem i myślą, że muszę coś zrobić, żeby n…

Read more

Nekad nedomāju, ka sēdēšu un rakstīšu par azartspēlēm. Esmu parasts puisis, strādāju IT atbalsta dienestā, un mana ikdiena ir pilna ar kodu rindām un klientu jautājumiem. Vakarus pavadu ar draugiem vai skatoties seriālus. Bet pagājušajā mēnesī notika kas tāds, kas man lika paskatīties uz lietām savādāk.

Sākās viss diezgan vienkārši. Mans draugs Ar…

Read more

Esu barista. Ne ta, kuri tik pila kavą iš automato, o tikra, kuri jaučia pupeles, žino, kada vanduo per karštas, ir gali atskirti Etiopijos Yirgacheffe nuo Brazilijos Santos net užrištomis akimis. Mano dienos – tai amžinas skubėjimas, pieno garų šnypštimas, cukraus pakelių šnaresys ir klientų šypsenos. Aš myliu savo darbą, bet jis išsiurbia energ…

Read more

Mam na imię Krzysztof, mam trzydzieści dwa lata i pracuję jako grafik komputerowy w jednej z warszawskich agencji reklamowych. Brzmi nudno? Może i tak, ale moje życie ostatnio nabrało trochę kolorów. Wszystko przez przypadek, który miał miejsce kilka miesięcy temu. Siedziałem w domu, z nudów przeglądałem internet, a tu nagle wyskoczyło mi…

Read more

Неделя выдалась просто адской. Проект, который я курировал, накрылся медным тазом в последний момент, начальник метал громы и молнии, а к вечеру пятницы у меня в голове гудел такой реактивный двигатель, что хотелось просто выключить мозг. Друзья звали в бар, но я чувствовал, что от алкоголя станет только хуже. Решил остаться дома, заварил крепкий…

Read more

Неделя выдалась просто адской. Проект, который я курировал, накрылся медным тазом в последний момент, начальник метал громы и молнии, а к вечеру пятницы у меня в голове гудел такой реактивный двигатель, что хотелось просто выключить мозг. Друзья звали в бар, но я чувствовал, что от алкоголя станет только хуже. Решил остаться дома, заварил крепкий…

Read more

Mindig is azt hittem, hogy a szerencse olyan, mint a vasárnapi ebéd: mindenki kap belőle, csak nem egyszerre. Én huszonhét éves vagyok, grafikusnak tanultam, de a valóságban inkább kávéfőzőmester lettem egy kis budapesti irodában. A fizetésemből alig futotta többre, mint a lakbérre és a napi két szendvicsre. A barátaim, Zoli és Peti, már régen k…

Read more

Mam jedną wadę, która przyprawiała moją mamę o ból głowy od dziecka – wszystko gubię. Klucze, portfel, okulary, a ostatnio coraz częściej także hasła. W biurze wszyscy się ze mnie śmieją, że gdyby nie menedżer haseł w przeglądarce, nie miałbym dostępu do własnego komputera. I właśnie przez to zaniedbanie, pewnego deszczowego poniedziałku,…

Read more

Altı ay əvvəl təqaüdə çıxdım. Otuz il eyni zavodda işləmişdim, hər səhər saat yeddidə oyanıb işə gedirdim, axşam saat beşdə qayıdırdım. Həyatım saat mexanizmi kimi işləyirdi. İndi isə birdən-birə dayandı. Səhər oyanıram, saat yeddi, amma gedəcək yerim yoxdur. Qəhvə içirəm, qəzet oxuyuram, televizora baxıram. Günlər uzanır, saatlar ağır keçir.…

Read more

Mój rower zepsuł się w sobotę. Właśnie wtedy, gdy planowałem długą trasę za miasto, żeby przewietrzyć głowę po tygodniu pełnym nerwów w pracy. Miałem już ubrane buty, nałożoną kask, w ręku bidon z wodą. A tu nagle – pęknięta opona, spuszczone powietrze i ten charakterystyczny syk, który oznacza, że nie pojedziesz nigdzie. Przez chwilę stałem…

Read more

Saturday mornings used to be my favorite thing in the world. I’d wake up early, make a pot of coffee, and settle in for a few hours of peace before the chaos of the day began. It was my time. My ritual. My small slice of sanity in a world that rarely stopped moving.

My name’s Greg. I’m fifty-two. I’m a high school principal, which means I spend my…

Read more

Jestem mamą dwójki małych urwisów. Macie pojęcie, co to znaczy? Budzik o 5:30, śniadanie, pakowanie plecaków, szkoła, przedszkole, potem praca, potem zakupy, potem kolacja, potem kąpiel, potem bajki na dobranoc. A potem, kiedy wreszcie zapada cisza, padam na kanapę i mam ochotę tylko na jedno – żeby nikt do mnie nie mówił, nie pytał o nic i n…

Read more

Szczerze? Nie jestem typem faceta, który wierzy w przeznaczenie. Jestem raczej tym gościem, który wierzy w harmonogramy, listy zakupów i w to, że jeśli czegoś nie zaplanuję, to się nie wydarzy. Prowadzę małe biuro rachunkowe w Gdańsku, mam dwa koty, które ignorują moje istnienie, i harmonogram snu, który mógłby pozazdrościć mi emerytowany genera…

Read more

У меня есть привычка — раз в месяц делать генеральную уборку. Не просто протереть пыль, а вытащить всё из шкафов, перебрать старые вещи, выбросить то, что давно не используется. Я считаю, что это очищает не только пространство, но и мысли. Но в тот день я наткнулся на нечто, что заставило меня замереть.

На дне ящика комода, под старыми журналам…

Read more

Prowadzę mały sklep zoologiczny na osiedlu. Nie jestem bogaty, ale jakoś się kręci – karma dla kotów, żwirek dla chomików, czasem ktoś kupi akwarium. Najgorsze są poniedziałki. Po weekendzie, kiedy wszyscy wydali już pieniądze na głupoty, w sklepie cisza jak w makiem zasiał. Siedzisz, patrzysz na drzwi i liczysz muchy na suficie.

T…

Read more

Priznajem, nisam tip koji slavi Novu godinu. Šampanjac, vatromet, ljubljenje s nepoznatima – nije to za mene. Zadnje tri godine sam 31. prosinca proveo na kauču, ispred televizije, s čipsom i osjećajem da opet nešto propuštam. Ali ove godine sam rekao – dosta. Neću sjediti kući. Neću čekati da me netko pozove. Otići ću negdje. Sam.

I je…

Read more

Mam na imię Monika. Mam trzydzieści jeden lat i pracuję jako recepcjonistka w klinice weterynaryjnej. Codziennie witam zdenerwowanych ludzi z chorymi zwierzętami, uspokajam je, wypełniam dokumenty i czasem trzymam za łapę kogoś, kto za chwilę straci swojego przyjaciela. To ciężka praca. Emocjonalnie. Płaczą nie tylko zwierzęta. Ale kocham to. Na…

Read more

I was crying in a wedding dress shop. Not because I was emotional about getting married. Because I’d just seen the price tag on the bridesmaid dresses. Four hundred dollars each. And I had four bridesmaids. Sixteen hundred dollars. For dresses they’d wear once and then hang in a closet forever.

My name is Tanya. I’m a dog groomer. I wash poodl…

Read more

Həyatda elə anlar olur ki, adi qapılar bağlı olur. Amma həmişə bir pəncərə, ya da bir güzgü açıq qalır. Mənim üçün o güzgü bir axşam təsadüfən açıldı. Və o güzgüdən içəri girəndə gördüm ki, bəxt məni gözləyirmiş. Heç vaxt güzgülərə bu cür baxmamışdım. Amma o gün hər şey dəyişdi.

Adım Rəna. 33 yaş, jurnalistəm. Xəbər saytında çalışıram. Günüm araşdı…

Read more

Mam dysleksję. Nie taką, że nie umiem czytać, ale taką, że mylę litery, zwłaszcza pod presją. W szkole miałem łatkę „lenia”, w pracy nauczyłem się wszystko sprawdzać trzy razy. Ale czasem, zwłaszcza gdy jestem zmęczony, w moich tekstach pojawiają się perełki. Na przykład zamiast „kasyno” piszę „vasino”. I właśnie taka pomyłka zaprowadziła…

Read more

Przeprowadzka. Jedno słowo, a tyle nerwów. Po pięciu latach wynajmowania mieszkania w bloku z wielkiej płyty, w końcu udało nam się z żoną uciułać na wkład własny. Małe mieszkanie na obrzeżach, ale nasze. Bez właściciela, który co roku podnosi czynsz. Bez sąsiadów, którzy wiercą w niedzielę. Tylko my – ja, Klaudia i roczna córka, która właśnie nau…

Read more

Üç ildir ki, telefonumu dəyişməmişdim. O “Samsung” idi – yaddaşı az, batareyası tez bitən, bəzən öz-özünə qapanan. Dostlarım hər dəfə deyirdi: “Ay qardaş, bunu dəyiş, dəyiş”. Mən isə deyirdim: “İşləyir, niyə dəyişim?”. Həqiqətən də işləyirdi. Zəng edirdi, mesaj yazırdı, sosial şəbəkələrə girirdi. Yavaş da olsa. Amma oynamaq üçün yo…

Read more

To była ta sobota, kiedy nic nie idzie po twojej myśli, ale z jakiegoś powodu nie masz nawet siły się denerwować. Wiecie, o czym mówię? Siedzisz w kawiarni na Placu Zbawiciela w Krakowie, twoja americano wystygła, przyjaciel, z którym umówiłeś się na lunch, wysłał SMS-a pół godziny temu, że „za dwadzieścia minut będzie”, a za oknem leje jak z cebr…

Read more

Я — футбольный судья. Не тот, который в телевизоре, а тот, кто бегает по полям районного масштаба, свистит в свисток и терпит оскорбления от игроков и тренеров. Выходные с апреля по октябрь расписаны. Платить копейки, но я люблю футбол. Люблю его так, что готов терпеть грязь, дождь и крики «Судья на мыло!». Мне 44 года, у меня двое детей, и…

Read more

Я системный администратор. Звучит как приговор, да? Моя жизнь — это бесконечные «у меня не работает принтер», «пропал интернет» и «я нажал на синюю кнопку, а надо было на красную». В тот день я задержался на работе до полуночи. Обновлял сервер, настраивал VPN, менял пароли. Потом приехал домой, упал на диван и понял, что заснуть не могу. Мозг кип…

Read more

I’m useless without my glasses. Blind as a mole. Can’t read a menu. Can’t recognize faces. Can’t even see the time on my phone without holding it three inches from my nose. Last month, my only pair broke. The frame snapped. The lens popped out. I stepped on it trying to find it on the floor. Double disaster.

New glasses would cost at least a hundr…

Read more

Sabe quando você está em casa, sozinho, com aquele tédio que não é tristeza nem cansaço? É só um vazio leve. Uma quarta-feira qualquer, chuva lá fora, namorada viajando a trabalho. Eu já tinha trocado de canal umas quinze vezes, jogado um pouco no celular, até olhado pro teto por uns cinco minutos. Precisava de algo que fizesse meu cérebro sa…

Read more

Vou te contar uma coisa que aconteceu há uns três meses, numa terça-feira sem nenhum brilho.

Eu tinha acabado de discutir com o chefe por causa de uma planilha (sim, uma planilha – o auge da vida adulta). Liguei o note, tomei um gole do café que já estava frio e pensei: “preciso de um descargo”. Sabe aquela sensação de tédio que não é preguiça, é…

Read more

I’m not a student anymore. I finished my degree three years ago. But I still have nightmares about the registrar’s office. The emails, the deadlines, the feeling of watching a balance sit there while interest accrued and holds were placed on my account. So when my little brother called me in a panic because he’d missed the tuition deadline by four…

Read more

My wife had a girls’ night planned.

This wasn’t unusual. Once a month, she and her friends go out for dinner and drinks. I usually use those nights to catch up on work or watch something she doesn’t like. Action movies. Documentaries about things that don’t matter. The usual solo guy stuff. But this particular night, I’d finished everythin…

Read more